Over mijzelf

Ik ben opgegroeid in de grote speeltuin van zand, bos, heide en vennen in de Limburgse en Antwerpse Noorderkempen. In die tijd was voeling hebben met de natuur en mijzelf een vanzelfsprekendheid. Nochtans heb ik jaren later ervaren dat je deze rijkdom ook snel kunt verliezen als je er niet aandachtig voor bent. Vooral door te ver op te gaan in de minder wezenlijke aantrekkingspolen die door het leven ook aangeboden worden. Oorspronkelijk genoot ik een technische opleiding met de specialiteit elektronica hoewel ik daar zelf niet voor had gekozen. Tevens een pedagogische opleiding (diploma D), waar ik wel zelf voor koos met als eindwerk ‘Grote kinderen zoeken ouders.’ Eerst werkte ik als radio- en TV-technieker wat zeer in opkomst was eind jaren ’50 en later in de branche van ‘de automatisatie van de administratie’; machines voor de boekhoudings- en facturatiediensten voor bedrijven met een uitgebreid klantenbestand zoals bv. banken, spaarkassen, verzekeringsmaatschappijen, brouwerijen, havenbedrijven enz… toen nog gerealiseerd door elektromagnetisch gestuurde fijnmechanische machines. Deze sector was in volle uitbreiding om plaats te ruimen voor de computers, toen in steile opmars met hun externe geheugendragers op magneetband of -schijf i.p.v. de klassieke informatieopslag van ponskaarten of fiches. Deze zeer ingrijpende omschakeling bracht met zich mee dat het personeel omgeschoold moest worden om aan de nieuwe evolutie het hoofd te kunnen bieden. Als eerste elektronicus in de firma werd ik aangesteld als opleidingsverantwoordelijke en later als technisch directeur.

Intern werd voor de goede loopbaanevolutie van de technische staf een permanent aangepast opleidingsplan uitgewerkt, rekening houdend met elkeens capaciteit en mogelijkheid de opkomende elektronica te integreren. Hiervoor volgde ik regelmatig opleidingen in Keulen en Paderborn (D), Versailles en Parijs (F), en Letchworth (GB). Natuurlijk was alles hoofdzakelijk gericht op klantentevredenheid… en werd van ons toen ook al dezelfde paraatheid verwacht als bij de brandweer: snel uitrukken en accuraat te werk gaan. Alhoewel dit alles zeer boeiend en interessant was, ontstond er in 1975, op mijn 35ste een nieuwe situatie. Vervreemd geraakt van mijzelf en van het gras dat groen is, bevond ik mij op de rand van een burn-out. De toenmalige werkdruk, samen met echtelijke moeilijkheden, waren daar uiteraard niet vreemd aan. Op zoek naar een evenwichtiger leven heb ik de eutonie leren kennen vanuit het contact met mijn toenmalige yoga-leraar en een prof aan de univ. Ik voelde dat het nodig was om mijzelf te bevragen en stil te staan bij de dieperliggende keuzes die aan de basis lagen van mijn persoonlijk en mijn beroepsleven. De authentieke ervaringen die ik met eutonie opdeed en de verstilling die het bij mij teweeg bracht, hebben mij aangespoord om deze weg intensiever te verkennen en hebben mij terug op mijn authentieke spoor gebracht. Ik heb mij vervolgens aangesloten bij de eerste bijscholingsgroep van de pas opgerichte Vlaamse Eutonie School (gediplomeerd in 1990). Ik voelde mij er duidelijk mee op ‘mijn spoor’ aanbelanden. Ik werd erdoor geholpen om een echtscheiding te verwerken die ik als zeer pijnlijk heb ervaren terwijl een nieuw perspectief zich beloftevol aan de horizon opende. Dit heeft zich in de jaren nadien alsmaar meer bevestigd, verdiept en verrijkt en mij steeds meer zin gegeven om ook anderen deze kans te bieden. Het heeft zich nog meer mogen bestendigen in contact met Therese Windels die ondertussen mijn gelukkige echtgenote werd. Uit ons huwelijk werd in 1980 onze zoon Benedikt geboren. Huisman zijnde in de tien daarop volgende jaren, heb ik de ruimte benut om mij verder te ontwikkelen met het oog op de nieuwe richting die ik wilde inslaan; het begeleiden van mensen die hun levenskwaliteit willen verbeteren.

Vanuit mijn interesse voor de pedagogische invalshoek geraakte ik geboeid naar meer psychologische achtergrond voor het begrijpen van de mens zijn blokkades en zijn dieperliggende spanningen, 1. De psychogenese met de methode van de ISHA (l’Institut des Sciences Humaines Appliqées)

  • Vanuit deze methode heb ik kunnen assisteren in individuele begeleidingen en in een tiental groepjes van ongeveer acht personen; ‘De structuur van de relatie’, zowel in Vlaanderen als in Nederland. Telkens in negen maandelijkse samenkomsten van één dag.
  • Parallel hiermee kreeg ook ik de gelegenheid om elke maand gedurende een tiental dagen in de Pyreneeën een kudde van 300 geiten te hoeden. Van bij de eerste dag had ik het gevoel dat ik het mijn hele leven reeds deed. In het rondtrekken, het alleen zijn met de kudde in de wijde natuur, het voeren en verzorgen van gekwetste dieren of hulp bij de geboortes van de kleintjes, de omgang met de hond, het leek mij precies allemaal bekend.

Het was een onvergetelijke tijd waarvan ik niet kan meten welke schatten ik daarvan nog in me draag. En 5 jaar later 2. De methode ‘La libération du ressenti par le dialogue tonico-emotionel’ o.l.v. Dr. Psychiater Jean Lerminiaux en zijn team: Vanaf 1996, nadat ik gedurende vier jaar deze opleiding volgde, verzeker ik tot op vandaag een technische ondersteuning aan dit vormingstraject; mede onder vorm van video-opnames waardoor de didactische stappen in het therapeutische proces helder kunnen geduid worden. Aanvullend maakte ik onlangs een didactische DVD over deze methode en assisteer ik aan video opnames ten dienste van toelichtingen van de methode op de website. Nu ik 77 ben en al 25 jaar ervaring heb, begeleid ik nog steeds mensen op zoek naar een betere levenskwaliteit, met problematieken als stress en depressie, vermoeidheid, verlieservaring, incest, podiumstress. De toepasbaarheid van eutonie voor verzorgers, managers en sportmensen heeft zich duidelijk bewezen. Last but not least ben ik van bij haar oprichting in 1989 voorzitter van de Vlaamse Eutonie School vzw. Ik ben er enthousiast pedagogisch teamlid in de 4-jarige bijscholing tot eutoniepedagoogves waarin ik het specifieke onderdeel ‘Actief-Receptief’ onderricht. Ik registreer er ook de cursusinhouden door video-opnames voor archivering wat mij de ruimte biedt voor onderzoek en nooit aflatende verdieping.
Nevenactiviteiten: Koorzang, Vertellen, Trompet, Tango O 0 0